Fragments on Matthew · §4

Commentary on Matthew 10

Having left Joseph in the hands of Egypt, he went out naked. Mt 10:10 'Nor sandals.' It is not fitting for an apostle in journeys to carry death, but to walk with life following the one saying, 'I am the way,' and to step out of a holy land wearing nothing; for they are not 'paths of serpent upon rock,' Mt 10:10 and perhaps not of any other beast.

For as much as you have the Savior lighting your darkness and guarding 'your entrance and your exit,' Mt 10:10 you have no need of sandals. Where there is no disorder, but gentleness, there is no need for a rod, so as not to frighten in the beginning by means of the rod; for beautiful sheep turn to the shepherd by voice alone, so if you have the staff, do not fear the rod, which Paul holds up against the Corinthians. Mt 10:10

He says these things so that glory might not be carried away by an easy and ready mind among those dwelling in the city. Mt 10:11-15 But the punishment is equal to the Sodomites for those not receiving them, since those who seemed to have received the angels as hospitality rebuked them, but those calling for a kingdom entreated them. Mt 10:11-15

Just as the serpent withdraws from those pursuing and hides himself, Mt 10:16 so also you, withdrawing from those pursuing, will endure the time of the Gospel without pre-empting it.

He prepares the apostles so as to become ready for the things that will happen and not to be disturbed, Mt 10:19-22 and at the same time shows the power of God helping them and his own proclamation, and neither the madness nor the unbelief of the Jews being spared, nor even of their own. 'And you will be hated,' he says, 'by many'; Mt 10:22 for this is that which is by all; for many were there receiving them in their houses and loving them. 'And he who endures until the end, this shall be saved,' he says; Mt 10:22 for he who only having been bold and believing in the beginning, but not until the end, this one is not a partaker of the promised good things; for in every matter, both good and bad, the end is indicative.

For if even these are not from God, Mt 10:29 but not without God's forgiveness, allowing toward a useful end, and these to the one working them out pre-emptively, just as I said concerning Job.

the saying about the sparrows is spoken excessively

Greek

καταλείψας Ἰωσὴφ «ἐν ταῖς χερσὶ » Αἰγυπτίας γυμνὸς ἐξῆλθεν. 48 Mt 10, 10 Μηδὲ ὑποδήματα . ἀποστόλῳ πρέπον ἐν ταῖς πορείαις μὴ ἔχειν νέκρωσιν, ζῶσι δὲ ποσὶν ὁδεύειν τὸν εἰπόντα· «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός », καὶ ἐκβαίνειν ἁγίας γῆς μηδὲν ὑφορώμενον χαλεπόν· οὐ γάρ εἰσιν «ὁδοὶ ὄφεως ἐπὶ πέτρας », τάχα δὲ οὐδὲ ἄλλου θηρίου. 49 Mt 10, 10 Ὅσον γὰρ ἔχεις τὸν σωτῆρα φωτίζοντα τὸ σκότος σου καὶ φυλάσ σοντα «τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου », οὐκ ἔχεις χρείαν ὑποδη μάτων. 50 Mt 10, 10 Ὅπου οὐκ ἔστιν ἀταξία, ἀλλ' ἡμερότης, οὐ χρεία ῥάβδου, ἵνα μὴ ἐν ἀρχῇ δόξῃ ἐκφοβεῖν διὰ τῆς ῥάβδου· τὰ γὰρ καλὰ πρόβατα διὰ μόνης φωνῆς ἐπιστρέφουσι τοῦ ποιμένος, ὥστε εἰ ἔχεις τὸ πρᾶον, μὴ φοβοῦ τὴν ῥάβδον, ἣν Κορινθίοις ἐπανατείνεται ὁ Παῦλος. 51 Mt 10, 11®15 Ταῦτά φησιν ὥστε μὴ εὐκόλου καὶ προχείρου γνώμης ἀποφέρεσθαι δόξαν παρὰ τοῖς τὴν πόλιν οἰκοῦσιν. ἰσόρροπον δὲ τοῖς Σοδομίταις τὴν τιμωρίαν τοῖς μὴ δεξαμένοις ἐπάγει, ἐπειδήπερ οἱ μὲν ἐπὶ ξενίαν ἐλη λυθέναι δοκοῦντας τοὺς ἀγγέλους ἐνύβρισαν, οἱ δὲ ἐπὶ βασιλείαν καλοῦν τας παρῃτοῦντο. 52 Mt 10, 16 Ὥσπερ ὁ ὄφις ὑποχωρεῖ τοῖς διώκουσι καὶ κατακρύπτει ἑαυτόν, οὕτω καὶ 4 ὑμεῖς ὑποχωροῦντες τοῖς διώκουσι διαρκήσετε τὸν τοῦ εὐαγγε λισμοῦ χρόνον μὴ προαναιρούμενοι. 53 Mt 10, 19®22 Προπαρασκευάζει τοὺς ἀποστόλους ὥστε ἑτοίμους γενέσθαι πρὸς τὰ συμβησόμενα καὶ μὴ θορυβεῖσθαι, ἅμα δὲ καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν <δεικνὺς> τὴν ἐπικουροῦσαν αὐτοῖς καὶ αὐτοῦ τοῦ κηρύγματος καὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων μανίαν τε καὶ ἀπιστίαν μὴ φεισομένων μηδὲ τῶν οἰκειο τάτων. μισούμενοι δὲ ἔσεσθε , φησίν, ὑπὸ πολλῶν· τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ ὑπὸ πάντων · καὶ γὰρ πολλοὶ ὑπῆρχον οἱ παραδεχόμενοι αὐτοὺς ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν καὶ φιλοῦντες. καὶ ὁ μέχρι τέλους ὑπομείνας, οὗτος σωθήσεται , φησίν· ὁ γὰρ ἐν τῇ ἀρχῇ μόνον θαρρήσας καὶ πιστεύσας, μὴ μέντοι γε μέχρι τέλους, οὐκ ἔστιν οὗτος μέτοχος τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν· παντὸς γὰρ πράγματος ἀγαθοῦ τε καὶ φαύλου τὸ τέλος ἐστὶν ἐνδεικτικόν. 55 Mt 10, 29 Εἰ γὰρ καὶ μὴ ταῦτα ἐκ τοῦ θεοῦ, ἀλλ' οὐκ ἄνευ θεοῦ συγχωρήσεως πρός τι χρήσιμον τέλος ἐπιτρέποντος καὶ ταῦτα τῷ ἐργάζεσθαι αὐτὰ προαιρουμένῳ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ ἔφηνεν. ἰστέον δὲ καὶ τὸ τῶν στρουθίων ἐξ ὑπερβολῆς εἰρημένον, ἅτε μὴ πάνυ τῷ θεῷ διαφερούσης τῆς περὶ ταῦτα προνοίας κατὰ τὸν ἀπόστολον εἰρηκότα «μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ θεῷ »· ἀνθρώπων γὰρ ἕνεκα ταῦτα προνοίας τῷ δεδόσθαι αὐτὰ τοῖς ἀνθρώποις εἰς χρῆσιν, τὸ δὲ ἀσσάριον εὐωνίας σύμβολον. 56 Mt 10, 32®33 Ὑπερέχει ὡς παρὰ θεοῦ τὸ ἔπαθλον· οὐδὲ γὰρ ἴσον ἐπ' ἀνθρώπων ὁμολογήσαντας ἐπὶ θεοῦ ὁμολογηθῆναι. ἐξ ἀντιστρόφου δὲ ὁ φόβος τοῖς ἀρνουμένοις· μέγα γὰρ καὶ φοβερὸν τὸ ἐπὶ τοῦ πατρὸς τὸν κύριον ἀρνή σασθαι τοὺς δόξαντας εἶναι δούλους ὡς μάτην ἐπιγραψαμένους τὸ ὄνομα. δεῖ δὲ τὸν πιστεύοντα καρδίᾳ καὶ στόματι ὁμολογεῖν. «καρδίᾳ γὰρ πιστεύ εται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν ». 57 Mt 10, 34 Τὸ τῶν ἀπίστων ἀσύμφωνον πρὸς τοὺς πιστοὺς αἴτιον τῆς ἐσομένης ἔσται διαφορᾶς. ἐπεὶ οὖν πρεπῶδες αὐτῶν εἶναι δοκεῖ τὸ εἰρηνοποιόν, διὰ τοῦτό φησιν· μὴ νομίσητε αὐτὸ καὶ ἐπὶ πάντων προσήκειν σῴζεσθαι· τὸ μὲν γὰρ ἐξ ὑμῶν εἰρηνεύειν πρὸς πάντας ὀφείλετε. εἰσὶ δὲ οἱ πρὸς εἰρήνην τὴν ὑμετέραν ἀντιταττόμενοι, ὧν τὴν εἰρήνην ὑμῖν οὐ παρα δεκτέον· μόνη γὰρ ἡ κατὰ θεὸν πρὸς εἰρήνην συμφωνία· τοῦτο γὰρ μάλιστα εἰρήνη. 58 Mt 10, 34 Εἰ οὖν ἡμᾶς δεῖ φιλεῖν τοὺς πιστοὺς διὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἀγάπην, κἂν ἀλλότριοι τυγχάνωσι κατὰ συγγένειαν, δίκαιον ἂν εἴη τοὺς ἀπίστους μισεῖν, κἂν ὦσιν οἰκειότατοι. 59 Mt 11, 2®3 Τινές φασιν, ὅτι οὐδὲ τοῖς ἀποστόλοις ἐξ ἀρχῆς ἡ οἰκονομία πρό δηλος ἦν, ἀλλ' ἐπὶ τῷ τέλει τῶν πραγμάτων γινώσκεται. οὐδὲν οὖν θαυ μαστόν, εἰ καὶ Ἰωάννης ἠγνόει καὶ ὅτι προσεδόκησε μὲν ἥκειν λυτρωτὴν τὸν κύριον, οὐχ ἑώρα δὲ τὴν λύτρωσιν, ἀλλ' ἦν αὐτὸς πρῶτος ἐν δε σμωτηρίῳ . διὰ τοῦτο <διὰ τῶν μαθητῶν εἶπε> μὴ πάντη μὲν ἀπολύειν τὴν ἐλπίδα, διστάζειν δὲ καὶ ὥσπερ ἐπιστηρίζεσθαι βούλεσθαι καὶ διὰ τοῦτο ἐρωτᾶν, εἰ τῷ ὄντι, καθάπερ ᾠήθη μὲν αὐτός, εἴη παραγεγονὼς ἢ ἕτερος προσδοκητέος . 60 Mt 11, 10®13 Σαφῶς ἐξηγήσατο τὴν Ἰωάννου πρὸς τοὺς ἄλλους διαφοράν, ὅπερ ἦν τὸ εἶναι αὐτὸν ἀκροτελεύτιον νόμου καὶ προφητῶν καὶ συνάπτειν πρὸς τὸ κήρυγμα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ὃ δὴ καὶ ἑξῆς ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ <παραγενέσθαι> ὁ κύριός φησιν. ἐπακολουθεῖ ἕως

About this text

Apollinaris of Laodicea on Matthew (catena fragments).

Catalogue & scope

Khazarzar scan

Witnesses

  • Copy-text PG (Khazarzar) (Greek)

This is an AI-assisted study translation. Source fidelity and completeness have not been independently certified. Open Greek on each section for the source text. This is not a complete critical edition.