Arnobius — Against the Nations 2.38
38.1. For what does it profit the world—to begin from serious things—that there be greatest kings here? What tyrants, what lords, what countless other and most ample powers? What generals most experienced in military affairs, skilled in taking cities, soldiers unmoved and most unconquered in cavalry fights or in infantry battle? What orators, grammarians, poets? What writers, dialecticians, musicians?
2. What pantomimes, what little mimes, actors, singers blowing trumpet, pipes and reed? What runners, what boxers, charioteers, vaulters, stilters, rope-walkers, jugglers? What pitch-workers, salt-workers, fishers, perfume-sellers, goldsmiths, fowlers, weavers of winnowing-fans and baskets? What fullers, wool-workers, embroiderers, cooks, all-heal compounders, muleteers, pimps, butchers, prostitutes? What other kinds of retailers, what of professors and of arts—for enumerating which every age is too narrow—do they contribute to the reasons and constitutions of the world, so that it should be believed it could not have been founded without humans, nor would keep its own integrity unless the contention of a wretched and superfluous animal were joined to it?
Latin
38.1. Quid enim prodest mundo, ut ab rebus incipiam seriis, maximos reges hic esse? quid tyrannos, quid dominos, quid innumeras alias atque amplissimas potestates? quid rei militaris experientissimos duces, capiendarum urbium peritos, in equestribus proeliis aut in pedestri pugna immobiles atque invictissimos milites? quid oratores grammaticos poetas? quid scriptores dialecticos musicos?
2. quid pantomimos, quid mimulos histriones cantores tuba tibiis calamo que flatantes? quid cursores, quid pugiles, quadrigarios desultores grallatores funiambulos praestigiatores? quid picarios salinatores bolonas unguentarios aurifices aucupes vannorum sirpiarumque vitores? quid fullones lanarios phrygiones cocos panchristarios muliones lenones lanios meretrices? quid institorum alia genera, quid professorum et artium, quibus enumerandis omnis aetas angusta est, rationibus conferunt et constitutionibus mundi, ut sine hominibus condi non potuisse credatur nec optenturus integritatem sui, nisi ei contentio animalis miseri et supervacui iungeretur?