System of Sacred Theology · §3.9.6 · Ludwig Crocius

Proof 7: orthodox antiquity and pagan witnesses

Click or tap any sentence to jump there. The side buttons skip a paragraph.

SEVENTH, by the consensus and authority of orthodox antiquity. Dionysius (On the Divine Names, chapter 5): Unity, he says, God contains according to His supersubstantial simple infinity. Damascene (Orthodox Faith 1.12): The universe, he says, that which is, as a certain immense and infinite sea of essence He contains in His embrace. Bernard: For God this is to be, which is to be all these things. Mercury Trismegistus calls God the interminable and infinite Good. Orpheus calls God the infinite end. So Xenophanes, Parmenides, Melissus say that that which is — namely God — is infinite.

Latin

SEPTIMO, consensu & autoritate orthodoxae antiquitatis. Dionysius libro de divinis nominibus cap. 5: Unitas, ait, continet Deus, secundum supersubstantialem simplicem infinitatem suam. Damascenus lib. 1. orthod. fidei cap. 12: Universum, ait, id quod est, tanquam immensum quoddam & infinitum essentiae pelagus complexu suo continet. Bernhardus: Hoc Deo est esse, quod haec omnia esse. Mercurius Trismegistus Deum vocat Bonum interminatum & infinitum. Orpheus Deum appellat infinitum finem. Sic Xenophanes, Parmenides, Melissus dicunt, id quod est, nempe Deum, infinitum esse.

Report a mistake in this passage