Proofs 1-4: unity, necessity, infinity, simplicity
That God is in Himself plainly immutable I show in this way. FIRST, from His most eminent unity. Whatever is most eminently one is in itself plainly immutable. But God is most eminently one, as was demonstrated in chapter IV of this book. Therefore God is in Himself plainly immutable.
SECOND, from the absolute necessity of existing. Whatever exists by absolute necessity is in itself plainly immutable. But God exists by absolute necessity, as was demonstrated in chapter VIII. THIRD, from the infinite perfection of essence. Whatever is endowed with infinite perfection is in itself plainly immutable. FOURTH, from simplicity. Whatever is absolutely simple is in itself plainly immutable, because it is capable of no accident. But God is absolutely simple, as was demonstrated in chapter X.
Latin
Deum vero in se plane immutabilem esse, hunc in modum ostendo. PRIMO, ob eminentissimam illius unitatem. Quicquid eminentissime unum est, id est in se plane immutabile. Atqui Deus eminentissime unus est, ut demonstratum hujus libri cap. IV. Ergo Deus est in se plane immutabilis. SECUNDO, ab absoluta existendi necessitate. Quicquid absoluta necessitate existit, id in se plane immutabile est. Atqui Deus absoluta necessitate existit, ut demonstratum est cap. VIII. TERTIO, ab infinita essentiae perfectione. Quicquid infinita est perfectione praeditum, id in se plane est immutabile. QUARTO, a simplicitate. Quicquid est absolute simplex, id in se plane est immutabile, quia nullius accidentis capax est. Atqui Deus est absolute simplex, ut demonstratum est cap. X.